كشف حجاب در ايران پديدهاي ناشي از آشنايي با غرب و تجددخواهي افرادي است كه افكار و زندگي غربي راتجربه كرده بودند. در حالي كه نخستين نشانههاي كشف حجاب را ميتوان در دربار ناصرالدين شاه قاجار و سپس در محافل روشنفكري مشاهده نمود، رسميت يافتن آن به دوره ديكتاتوري رضا شاه پهلوي باز ميگردد.رضاخان كه پيش از رسيدن به مقام پادشاهي خود را فردي ديندار و پايبند به اصول مذهب نشان داده بود، پس از به قدرت رسيدن به تدريج ماهيت اصلي خود را نمايان ساخت. او كه تجددگرايي و تضعيف ارزشهاي ديني را سرلوحه برنامههاي نوسازي فرهنگي خود قرار داده بود، طي اقداماتي مخالفت عملي خود را با اسلام و فرهنگ و سنن اسلامي جامعه آغاز كرد...... ادامه مطلب
admin
یکشنبه هفتم تیر 1388
رضا خان پهلوی همان زندیقی قزوینی« خروج زندیقی از قزوين »
در بين پيشگویيها و نشانه هاي مربوط به آخرالزمان و زمان نزديك به ظهور، به رواياتي برمي خوريم كه پيرامون فتنه هاي آخرالزمان سخن مي گويند. گرچه مهمترين اين فتنه ها مربوط به سفياني و ياران او به خصوص « بني كلب » است، اما به قيام فتنه گران ديگري همچون شيصباني، اصهب، ابقع و ديگران اشاره شده است. يكي از اين قيام هاي باطل كه با زمان ظهور كم و بيش فاصله دارد، قيام مربوط به شخصی زنديق (ملحد، كافر) از قزوين مي باشد. گرچه در چند روايت به وقوع حوادثي در قزوين اشاره شده است، اما شفاف ترين روايتي كه در اين باره نقل گشته است، روايتي است كه از قول محمد بن حنفيه در كتاب الغيبة طوسي بيان شده است. البته لازم به ذكر است كه محمد بن حنفيه برادر ناتني امام حسين (ع) و فرزند حضرت علي (ع) مي باشند(1) و اين روايت را از قول حضرت علي (ع) بيان كرده اند. ...
اگر می خواهید از کشف حجاب و سیاست رضاشاه در بی حجاب کردن زنان ایرانی بدانید به منابع زیر مراجعه نمایید:1- تغییر لباس و كشف حجاب به روایت اسناد، تهران، مركز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1378. این كتاب در دو قسمت مقدمه در نود و چهار صفحه و اسناد در ششصد و هجده صفحه به همراه تصاویری از جریان كشف حجاب در پایان انتشار یافته است. در این كتاب دویست و هشت سند تاریخی ارزشمند، از روزگار پهلوی اول بازنویسی و به همراه نمونهای از اصل اسناد ارایه گردیده است....
کشف حجاب تهاجمی استعماری با هدف مسخ هویت اسلامی مردم است
توصیههای «همفری» در بسیاری از كشورهای اسلامی توسط دولت هائی كه به دربار لندن و یا متحدان اروپائیش وابسته بودهاند، به اجرا گذارده شده است. اسماعیل پاشا در مصر كه در 1863 میلادی بر تخت سلطنت نشست در 1870 به آزادی زنان با مفهوم اروپائی آن در كشورش رسمیت داد. در الجزایر نیروهای اشغالگر فرانسوی برای در هم شكستن انقلاب مردم، از جمله به مبارزه علیه حجاب زنان روی آوردند. در تركیه، مقابله با حجاب اسلامی از نخستین برنامههای كمال آتاترك برای اسلام زدائی بود. این برنامهای بود كه در كنار سایر تصمیمات از جمله منسوخكردن دادگاه های شرعی، تعطیل مدارس علوم دینی، جایگزین كردن قوانین اروپایی به جای نظام شریعت، رواج رسمالخط لاتین، تغییر تاریخ هجری به میلادی، اعلام تعطیلی یكشنبهها به جای جمعهها و ... به اجرا گذارده شد. در افغانستان نیز امانالله خان با تأسیس «انجمن حمایت از نسوان» در 1928، بانی مبارزه با حجاب زنان مسلمان آن كشور گردید. ...
رضاخان سه سال پس از تبعید در ژوهانسبورگ مرد. جنازه او را به مصر بردند و در آنجا به امانت گذاشتند تا در اردیبهشت ۱۳۲۹ با تشریفات رسمی به حضرت عبدالعظیم منتقل شد و در آرامگاه ویژه او دفن شد. درآستانه انقلاب اسلامی، جنازه وی بار دیگر به همراه جسد پسرش علی رضاپهلوی به مسجدالرفاعی مصر منتقل شد. اندکی پس از پیروزی انقلاب، مقبره رضاشاه، به کلی ویران شد.
هویت و شخصیت زن، در گرو منش و روش زندگی اوست و حجاب، پوشش والای زن مسلمان به شمار میآید. در این میان، بیحجابی، پدیدهای شوم است که برای یافتن عوامل و علل آن، باید با نگاهی جامعه شناختی، مسائل و زمینههای آن را بکاویم. از عوامل بدحجابی و بیحجابی میتوان تلاش استعمار در زدودن پوشش، دگرگونی ارزشها، الگوهای ناهنجار و خلأهای درونی را نام برد؛ زیرا فرهنگستیزان برای زدودن ارزشها در جوامع اسلامی، تلاشهای فراوانی به کار گرفتهاند. قهرمانسازی و الگوآفرینی کاذب برای زن در راه از بین بردن هویت او از برنامههای پردامنه استعمار به شمار میآید.
رضاخان كه پيش از رسيدن به مقام پادشاهي خود را فردي ديندار و پايبند به اصول مذهب نشان داده بود، پس از به قدرت رسيدن به تدريج ماهيت اصلي خود را نمايان ساخت. او كه تجددگرايي و تضعيف ارزشهاي ديني را سرلوحه برنامههاي نوسازي فرهنگي خود قرار داده بود، طي اقداماتي مخالفت عملي خود را با اسلام و فرهنگ و سنن اسلامي جامعه آغاز كرد. از جمله اين اقدامات ميتوان به حضور روز افزون ميسيونهاي مذهبي، تأسيس مدارس جديد، بازگشت اشرافزادگان تحصيل كرده از فرنگ، تأسيس كانونها و انجمنهاي روشنفكري، تغيير نظام آموزشي، اجباري كردن استفاده از كلاه شاپو، صدور قانون متحدالشكل نمودن البسه، كشف حجاب بانوان، ترويج بيقيدي در ميان زنان، جلوگيري از حضور زنان با حجاب در پاركها، سينماها، تأترها، هتلها و ساير مراكز عمومي و ... اشاره نمود....